Een gedicht, waarvan iedereen de eerste regels kent…..

……… maar het gedicht gaat verder. De dichter onbekend, misschien Nic.Beets, Jac.Revius of da Costa of nog heel iemand anders.
   Een mens lijdt dikwijls ’t meest
    Door ’t lijden dat hij vreest
    Doch dat nooit op zal dagen.
    Zo heeft hij meer te dragen
    Dan God te dragen geeft.

    Het leed dat is, drukt niet zo zwaar
    Als vrees voor allerlei gevaar.
    Maar,  kómt het eens in huis,
    Dan helpt God altijd weer
    En geeft Hij kracht naar kruis.

Vriendendag 2 februari

Via facebook las ik dat het vandaag vriendendag is. Nu houd ik mij nooit zo bezig met al die verschillende bijzondere dagen en weken maar bij het opruimen van mijn boekenplank met gedichtenbundels en spreukenboeken kwam ik op een spreukenkalender bij 2 februari deze spreuk tegen:
Wie altijd gul is met liefde en vriendschap zal er zelf door omringd worden.
Ik dacht eerst dat deze vriendendag een grapje van facebook was maar het blijkt dus echt te bestaan. Maar ik las ook nog onderstaand artikel:

De Internationale Dag van de Vriendschap is een initiatief van de Verenigde Naties. De dag is in het leven geroepen om de rol te benadrukken die vriendschap speelt in het bevorderen van vrede in verschillende culturen. De dag wordt jaarlijks op 30 juli gehouden. Met name in Zuid-Amerika en Zuid-Oost Azië is het vieren van deze dag populair.
Dus wie het precies weet, mag het zeggen.
Ik blijf mijn eigen weg gaan en houd de vriendengroep klein.
Daarvoor ben ik teveel einzelgänger en zo is het goed.

Winterstilte door Jacqueline van der Waals

Het is al weer 8 jaar geleden dat ik dit gedicht ook geplaatst heb, maar ik vind het zó mooi en subtiel dat ik het nog een keer plaats.
Er ligt hier momenteel niet zoveel sneeuw als op de foto.

 

WINTERSTILTE

De grond is wit, de nevel wit,

De wolken, waar nog sneeuw in zit,

Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.

Het fijngetakt geboomte zit

Met witte rijp beijzeld.

 

De wind houdt zich behoedzaam stil,

Dat niet het minste takgetril

‘t Kristallen kunstwerk breke,

De klank zelfs van mijn schreden wil

Zich in de sneeuw versteken.

 

De grond is wit, de nevel wit,

Wat zwijgend toverland is dit?

Wat hemel loop ik onder?

Ik vouw de handen en aanbid

Dit grootse, stille wonder.

Winter 2008/09

4e Advent, spreuk voor week 52

Zalig de vredestichters, want zij zullen kinderen Gods genoemd worden Mattheüs 5:9

En de Adventstekst voor de vierde Adventszondag uit ons dagboekje is ook geen makkelijke opdracht, maar het is wél een opdracht.

Laat de Heer uw vreugde blijven; ik ( Paulus) zeg u nogmaals; wees altijd verheugd.
Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen. De Heer is nabij.
Filippenzen 4;4,5

1e Advent 2015, spreuk voor week 49

Advent , een tijd van verwachten en inkeer maar ook van voorbereiden.

Oefent ook gij geduld, sterkt uw harten, want de komst des Heren is nabij. Jakobus 5:6

Op U, o Heiland wachten wij,
blijf met Uw woord ons steeds nabij,
tot Gij eens komt in heerlijkheid:
o, maak ons voor die dag bereid.   Erasmus Alber.

Spreuk voor week 47

Bedroefd zijn we.

De dood kan niet losgemaakt worden van de doodsoorzaken. En die oorzaken komen niet van Hem, in Wie “gans geen duisternis” is.

Jezus kwam nooit met de door ons uitgevonden troost, dat niemand doodgaat vóór zijn tijd.
Wij gaan dood door eigen schuld of door de schuld van een ander of door een droeve samenloop van omstandigheden. In al de drie gevallen is het nog maar de vraag of het onze tijd was.

Uit “Het verlangen de wind te volgen” door Ds.  Okke Jager