Retro peuterjurkje

Dit jurkje heeft mijn oudste zus gemaakt voor een van mijn dochters, ik dacht in 1970-1972. Helaas kon ik geen foto vinden uit die tijd waarop het jurkje gedragen werd.. Toentertijd waren het korte jurkjes, waar een pofbroekje onderuit piepte en ook hadden we toen  plastic broekjes met leuke kantjes. Ik vond het een leuke mode. Wel nog een foto van de oudste uit 1970, nu is zij 50 jaar en haar kleindochter kan net zo kijken.

In loving memory 20-09-2017/20-09-2018

Veel woorden wil ik niet gebruiken vandaag en morgen over mijn lieve Jan, maar wat foto’s plaatsen over hoe hij  was, dienstbaar en zorgzaam, opgewekt, optimistisch en liefdevol, enorm  genieten van tuinieren t/m een heerlijke maaltijd met een wijntje en zo kan ik doorgaan. ‘Een kleine bloemlezing.

De “IJSSELDAGEN” vorige week.

Vorige week logeerde mijn jongste kleindochter ( 13)  hier en ik had een paar uitstapjes naar de IJssel bedacht. Via het blad Spoor van de NS had ik een voordeelkaartje voor een  Stoomtrein + Boot arrangement voor 2 personen en dat zijn we op de donderdag gaan doen. Vertrek van de IJsselkade in Zutphen per boot naar Dieren en van Dieren per stoomtrein naar Apeldoorn. De IJssel is een prachtige bochtige rivier en de trip naar Apeldoorn per trein helemaal super. We zaten in de laatste wagon, zodat we een prachtig uitzicht hadden vanaf het balkon. Van Apeldoorn gingen met Arriva terug naar Zutphen en op weg naar huis zijn we nog even bij Huis Verwolde gestopt op de parkeerplaats.

De volgende dag hebben we van een relaxte dag bij het Olsterveer genoten. Het water stond nog lager dan de vorige keer zie hier en hier en daardoor was er minder scheepvaart.
Kleindochter houdt ook van rust dus ze heeft zich echt niet verveeld.
Hierbij een foto-impressie.

 

Weer een Wasgij klaar, maar…..

…….. ik kan hem jullie niet laten zien. Waarom niet? Omdat ik dan de oplossing verraad.
In dit geval was het een winkel in kerstsfeer waar een “Mystery Shopper ” binnenwandelt op de parfumerie-afdeling.
In de doos zaten 2 puzzels maar de ene was de afbeelding op de doos, daar was ik mee  begonnen maar vond ik niet uitdagend genoeg en ben daar mee gestopt.
Toen de andere puzzel gemaakt en dat was leuk, ik moest hem maken zonder dat ik een afbeelding had, alleen enkele hints. Ben op vrijdagmorgen begonnen en in de loop van de zaterdagmiddag was hij klaar.
Ja ik heb wel tijd genomen om te eten en te slapen!    IMG_3226 Verder heb ik afgelopen week mijn 72e verjaardag gevierd.
Het was heel gezellig maar het was  de eerste keer verjaardag vieren zonder Jan en dat was best lastig maar  dat gold ook voor iedereen die op bezoek kwam.
Achterkleinkind Mieke is zich daar gelukkig niet van bewust  en verkent de wereld op haar eigen manier, ze is nu 10 maanden.        IMG_3230

 

De afgelopen dagen….

….waren bijzonder. Afgelopen zaterdag zou de 65e verjaardag van Jan geweest zijn en dat hebben we als familie niet ongemerkt voorbij laten gaan. Jan vond het mooier om iemand op zijn verjaardag uitgebreid te herdenken dan op de sterfdag. Hij zei dat indertijd al toen neven van mij de verjaardag van hun overleden moeder aangrepen om een familiereünie te organiseren waar wij ook meermaals geweest zijn.
Vrijdags ben ik vertrokken naar hotel “de Ruyghe Venne” in Westerbork om daar een paar dagen te verblijven en zaterdagmiddag kwam iedereen naar natuurbegraafplaats “Hillig Meer” te Eext.
Gezamenlijk wandelden we naar het graf van Jan om herinneringen met elkaar te delen.

 


Na afloop hebben we bij snackkiosk Eexterhalte koffie/thee/fris met gebak genuttigd. Een prima adres met lekkere koffie!
Van daaruit ging iedereen weer zijn/haar eigen weg.
Ik ben via allerlei binnenweggetjes weer terug naar Westerbork gereden, onderweg zag ik  nog een boom met prachtige paddestoelen.IMG_2706

Vanmiddag was ik naar de afscheidsreceptie van een oud-collega van Jan, meer dan 25 jaar heeft Jan met haar samengewerkt en vaak kwam zij de zieke Jan bezoeken. In enkele toespraken werd Jan ook genoemd en dat raakte me meer dan ik van tevoren gedacht had. Veel oud-collega’s gesproken die hier ook geregeld kwamen ( en komen), en dat was goed.
Morgen de draad weer oppakken en verder met de tuin maar ook genieten van het mooie weer!

Mijn afgelopen week was………

…….. intensief, leerzaam, ontspannend en ik leerde nieuwe mensen kennen, kortom een “roller coaster” oftewel een achtbaan in goed Nederlands.
Afgelopen maandag, 12 maart, ben ik op pad gegaan naar Ter Apel, naar Chr. Conferentie Centrum “de Ark”‘ om een vrouwenconferentie bij te wonen tot donderdagmorgen 15 maart.
Ik ken “de Ark” al vanuit de jaren 90, dochter Marlies heeft in 1994 daar een jaar gewoond in het kader van een diaconaal jaar en ik ben toen ook een keer naar een Vrouwenconferentie geweest.
Het gebouw is nog hetzelfde maar van binnen prachtig gemoderniseerd.
Ik heb heel fijne dagen gehad, de dinsdag was de studiedag, leerzaam!
Elise Alkema hield een mooie Bijbelse inleiding over Omzien naar Elkaar en in groepjes gingen we de vragen bespreken, die zij had opgesteld. Intensief!
De woensdag was de ontspanningsdag, ’s morgens heb ik een paar kaarten gemaakt en nieuwe ideeën opgedaan en ’s middags konden we onze eigen gang gaan. Ontspannend!
Omdat Ter Apel redelijk dicht bij Eext ligt, ben ik naar het graf van Jan gegaan en op de terugweg langs Annelie in Stadskanaal en heb daar leuke lapjes gekocht.
Maar dat is nog niet alles, op dinsdagavond ben ik naar Erica gereden, mijn oude woonplaats, want kleinzoon Bram vierde zijn 16e verjaardag.
Toen was de koek nog niet op want donderdagmorgen, na van iedereen hartelijk afscheid te hebben genomen, ging ik naar Emmen naar dochter Marlies i.v.m. haar verjaardag ( vandaag op 17 maart ) en toen op naar Schoonebeek want oudste dochter Miriam was die dag 30 jaar getrouwd met haar Jan.
En toen weer naar mijn eigen huis en het was goed om hier weer naar binnen te stappen, moe maar voldaan.


Alleen mis ik dan extra dat Jan er niet zit om mijn verhalen aan te horen.
Maar gelukkig heb ik een Hemelse Vader waar ik mijn verhaal aan kwijt kan.

 

 

Naar Westerbork.

Voor het eerst, na het overlijden van Jan, ben ik 2 nachten weggeweest en wel naar een hotel in Westerbork, de Ruyghe Venne, IMG_2181aan de Beilerstraat. Je kunt je haast niet voorstellen dat dit de hoofdweg naar Beilen was voordat de N381 er was. Westerbork ligt heel centraal in Drenthe ( Ellertsveld), zodat ik van daaruit diverse bezoekjes kon afleggen.
Ook  begraafplaats Hillig Meer is niet ver weg. Ik heb een foto genomen van de dennenbomen die bij Jans graf staan, als kind zei hij al tegen zijn moeder dat hij een dennenboom op zijn graf wilde. Jan zei altijd: “Nu krijg ik een bos”IMG_2188
Het is een goed hotel, ik voelde mij echt gast en ik hoop er vaker heen te gaan.
Westerbork is mij bekend, in de 90er jaren stond ik daar, op de zomeravondbraderieën, mijn handwerkmateriaal te verkopen, ach eigenlijk ken ik grote delen van Drenthe wel en het is mooi om daar weer eens geweest te zijn en rond te toeren. En natuurlijk ben ik ook bij mijn achterkleindochter in Drenthe geweest, ze is nu ruim 6 weken!

Het verblijf was goed voor mij maar ook confronterend, de eerste keer naar een hotel zonder Jan. Nu ben ik in de jaren 2003/2005 ook wel alleen op pad geweest maar dat was toen toch anders.
En gelukkig vond ik het ook fijn om weer hier thuis te komen en dat is zoals het ook hoort. Oost, west, thuis best.

Hartelijk dank voor het medeleven bij de ziekte en overlijden van Jan

Vandaag op 2 november, de dag van Allerzielen in de Rooms Katholieke Kerk worden de overledenen herdacht. Niet alleen daar, maar ook de komende zondag in de Anglicaanse Kerk ( All Souls Day) en op de laatste zondag van het kerkelijk jaar ( de zondag voor Advent)  in veel meer kerken. Soms ook in de dienst van Oudejaarsavond.

Daarom leek mij vandaag een goed moment om iedereen te bedanken voor al het medeleven dat ik ontvangen heb en nog ontvang tijdens de ziekte en het overlijden van Jan. Stapels kaarten, mailtjes, persoonlijke woorden, gebeden enz enz. Dat geeft heel veel steun en daar dank ik iedereen voor. Ik zal hier de herinneringskaart plaatsen die we uitgedeeld hebben na de afscheidsviering en begrafenis. Mocht u een papieren exemplaar willen ontvangen, laat het mij dan weten .binnenkant kaart 1buitenkant kaart

Aanvulling: gisteravond ben ik met familieleden naar de Allerzielenviering geweest waar alle overledenen van de parochie werden herdacht, genoemd en een kaars voor werd aangestoken.
Op de site van het Missieklooster las ik een mooi gedicht.

Allerzielen

De kaarsen, vandaag, vertellen een verhaal
van licht, van droefheid, van herinnering
maar ook
van geloof, hoop en liefde
van droefheid, vreugde en leed
van eenzaamheid en nabijheid
van stilte die oorverdovend kan zijn
en de warmte, die licht kan brengen.
Wees een licht in deze wereld die dit Licht zo hard nodig heeft
in de tijd die je gegeven is.
Geef licht, en je licht zal schijnen
over dood en graf heen
in het eeuwig leven.

 

 

 

Uit het magazine van de Anglican Church Twente

A Sad Farewell

On the 20 September we at St Mary’s received the sad
news that Jan ten Barge had passed away. After a
long illness, which he resolutely bore with grace and
humour. No matter how bad the day, Jan always had
time to chat, smile, share a story, laugh.

Jan and Theda ten Barge were the hut caretakers for
many years. Finally, with Jan’s health failing, it was
time to step down. A statement of fact that does not
reveal the tremendous contribution the couple made
to the chaplaincy. Every Sunday the hut was clean and
ready. Coffee supplies always in, A wide selection of
small items for sale provided extra funds.
In summer, Theda and Jan were there to ensure the Summer Teas
worked. We all knew how much we owed them.

On the 26 September, nearly the entire
congregation of St Mary’s joined a huge
gathering of people in the Dionysiuskerk, Rijssen
in a moving service. to say goodbye to Jan ten Barge,
Rest in Peace, Jan, a dear friend of St Mary’s Weldam,
sorely missed by Theda

http://anglicanchurchtwente.com/home/information/magazine.html

 

Een wonder en heel bijzonder, mijn achterkleinkind!

Een dag na de begrafenis van Jan is ze geboren, de kleine Mieke! Zo liggen dood en leven vlak bij elkaar en ben ik nu overgrootmoeder. Jan hoopte het nog mee te maken maar het heeft niet zo mogen zijn.
Een van mijn dochters verwoordde het  als volgt:

Na de dag
van het herinneren
van leven
dat voorbij ging,
kwam
de nieuwe dag
met leven
dat het licht zag…

IMG_2021

Vandaag 10 jaar getrouwd

index

Inderdaad en dat is heel bijzonder omdat Jan al 6 jaar patiënt  is maar wat zijn wij dankbaar dat we deze dag in kleine kring mogen en kunnen vieren. Hier staan 3 foto’s

Prijs de HEER met blijde galmen;
Gij, mijn ziel, hebt rijke stof;
‘k Zal, zo lang ik leef, mijn psalmen
Vrolijk wijden aan Zijn lof;
‘k Zal, zo lang ik ’t licht geniet,
Hem verhogen in mijn lied.

Zalig hij, die in dit leven
Jacobs God ter hulpe heeft;
Hij, die door den nood gedreven,
Zich tot Hem om troost begeeft;
Die zijn hoop, in ’t hachlijkst lot,
Vestigt op den HEER, zijn God.

Psalm 146 vers 1 en 6, een lievelingslied  maar dan wel gezongen op de wijs van Johannes de Heer nummer 446, dat is Opwekking 221

IMG_1698

P.s voor meer informatie over Jan zie  mijn blogjes v.a. maart 2011 categorie gezondheid

Bewaren

Kniepertjes oftewel nieuwjaarsrolletjes.

Ook dit jaar heb ik weer kniepertjes, zo worden ze bij ons in de familie genoemd, gebakken met het elektrisch wafelijzer. Vorig jaar heb ik er hier uitgebreid over geschreven.
Ze smaken weer prima en zijn heerlijk bros. Officieel is een kniepertje een plat wafeltje, het koopt van knijpen, 100_4550het ijzer wordt dichtgeknepen. En in onze spraok wordt het kniepertje. Zoals op de foto hierboven deed ik het altijd, tot voor 2 jaar geleden. Hieronder zoals ik het nu doe.