Naar Westerbork.

Voor het eerst, na het overlijden van Jan, ben ik 2 nachten weggeweest en wel naar een hotel in Westerbork, de Ruyghe Venne, IMG_2181aan de Beilerstraat. Je kunt je haast niet voorstellen dat dit de hoofdweg naar Beilen was voordat de N381 er was. Westerbork ligt heel centraal in Drenthe ( Ellertsveld), zodat ik van daaruit diverse bezoekjes kon afleggen.
Ook  begraafplaats Hillig Meer is niet ver weg. Ik heb een foto genomen van de dennenbomen die bij Jans graf staan, als kind zei hij al tegen zijn moeder dat hij een dennenboom op zijn graf wilde. Jan zei altijd: “Nu krijg ik een bos”IMG_2188
Het is een goed hotel, ik voelde mij echt gast en ik hoop er vaker heen te gaan.
Westerbork is mij bekend, in de 90er jaren stond ik daar, op de zomeravondbraderieën, mijn handwerkmateriaal te verkopen, ach eigenlijk ken ik grote delen van Drenthe wel en het is mooi om daar weer eens geweest te zijn en rond te toeren. En natuurlijk ben ik ook bij mijn achterkleindochter in Drenthe geweest, ze is nu ruim 6 weken!

Het verblijf was goed voor mij maar ook confronterend, de eerste keer naar een hotel zonder Jan. Nu ben ik in de jaren 2003/2005 ook wel alleen op pad geweest maar dat was toen toch anders.
En gelukkig vond ik het ook fijn om weer hier thuis te komen en dat is zoals het ook hoort. Oost, west, thuis best.

Advertenties

Hartelijk dank voor het medeleven bij de ziekte en overlijden van Jan

Vandaag op 2 november, de dag van Allerzielen in de Rooms Katholieke Kerk worden de overledenen herdacht. Niet alleen daar, maar ook de komende zondag in de Anglicaanse Kerk ( All Souls Day) en op de laatste zondag van het kerkelijk jaar ( de zondag voor Advent)  in veel meer kerken. Soms ook in de dienst van Oudejaarsavond.

Daarom leek mij vandaag een goed moment om iedereen te bedanken voor al het medeleven dat ik ontvangen heb en nog ontvang tijdens de ziekte en het overlijden van Jan. Stapels kaarten, mailtjes, persoonlijke woorden, gebeden enz enz. Dat geeft heel veel steun en daar dank ik iedereen voor. Ik zal hier de herinneringskaart plaatsen die we uitgedeeld hebben na de afscheidsviering en begrafenis. Mocht u een papieren exemplaar willen ontvangen, laat het mij dan weten .binnenkant kaart 1buitenkant kaart

Aanvulling: gisteravond ben ik met familieleden naar de Allerzielenviering geweest waar alle overledenen van de parochie werden herdacht, genoemd en een kaars voor werd aangestoken.
Op de site van het Missieklooster las ik een mooi gedicht.

Allerzielen

De kaarsen, vandaag, vertellen een verhaal
van licht, van droefheid, van herinnering
maar ook
van geloof, hoop en liefde
van droefheid, vreugde en leed
van eenzaamheid en nabijheid
van stilte die oorverdovend kan zijn
en de warmte, die licht kan brengen.
Wees een licht in deze wereld die dit Licht zo hard nodig heeft
in de tijd die je gegeven is.
Geef licht, en je licht zal schijnen
over dood en graf heen
in het eeuwig leven.

 

 

 

Uit het magazine van de Anglican Church Twente

A Sad Farewell

On the 20 September we at St Mary’s received the sad
news that Jan ten Barge had passed away. After a
long illness, which he resolutely bore with grace and
humour. No matter how bad the day, Jan always had
time to chat, smile, share a story, laugh.

Jan and Theda ten Barge were the hut caretakers for
many years. Finally, with Jan’s health failing, it was
time to step down. A statement of fact that does not
reveal the tremendous contribution the couple made
to the chaplaincy. Every Sunday the hut was clean and
ready. Coffee supplies always in, A wide selection of
small items for sale provided extra funds.
In summer, Theda and Jan were there to ensure the Summer Teas
worked. We all knew how much we owed them.

On the 26 September, nearly the entire
congregation of St Mary’s joined a huge
gathering of people in the Dionysiuskerk, Rijssen
in a moving service. to say goodbye to Jan ten Barge,
Rest in Peace, Jan, a dear friend of St Mary’s Weldam,
sorely missed by Theda

http://anglicanchurchtwente.com/home/information/magazine.html

 

Een wonder en heel bijzonder, mijn achterkleinkind!

Een dag na de begrafenis van Jan is ze geboren, de kleine Mieke! Zo liggen dood en leven vlak bij elkaar en ben ik nu overgrootmoeder. Jan hoopte het nog mee te maken maar het heeft niet zo mogen zijn.
Een van mijn dochters verwoordde het  als volgt:

Na de dag
van het herinneren
van leven
dat voorbij ging,
kwam
de nieuwe dag
met leven
dat het licht zag…

IMG_2021

Vandaag 10 jaar getrouwd

index

Inderdaad en dat is heel bijzonder omdat Jan al 6 jaar patiënt  is maar wat zijn wij dankbaar dat we deze dag in kleine kring mogen en kunnen vieren. Hier staan 3 foto’s

Prijs de HEER met blijde galmen;
Gij, mijn ziel, hebt rijke stof;
‘k Zal, zo lang ik leef, mijn psalmen
Vrolijk wijden aan Zijn lof;
‘k Zal, zo lang ik ’t licht geniet,
Hem verhogen in mijn lied.

Zalig hij, die in dit leven
Jacobs God ter hulpe heeft;
Hij, die door den nood gedreven,
Zich tot Hem om troost begeeft;
Die zijn hoop, in ’t hachlijkst lot,
Vestigt op den HEER, zijn God.

Psalm 146 vers 1 en 6, een lievelingslied  maar dan wel gezongen op de wijs van Johannes de Heer nummer 446, dat is Opwekking 221

IMG_1698

P.s voor meer informatie over Jan zie  mijn blogjes v.a. maart 2011 categorie gezondheid

Bewaren

Kniepertjes oftewel nieuwjaarsrolletjes.

Ook dit jaar heb ik weer kniepertjes, zo worden ze bij ons in de familie genoemd, gebakken met het elektrisch wafelijzer. Vorig jaar heb ik er hier uitgebreid over geschreven.
Ze smaken weer prima en zijn heerlijk bros. Officieel is een kniepertje een plat wafeltje, het koopt van knijpen, 100_4550het ijzer wordt dichtgeknepen. En in onze spraok wordt het kniepertje. Zoals op de foto hierboven deed ik het altijd, tot voor 2 jaar geleden. Hieronder zoals ik het nu doe.

Jan blijft voor Sinterklaas spelen!

Zoals ik wel vaker heb geschreven, ben ik een Kerstmens. Sinterklaas vieren we niet meer, tenminste ik niet. Maar Jan die langer dan 35 jaar Sinterklaas geweest is en daarbij scholen, verenigingen en particulieren  vereerd heeft met een bezoek ( op de foto Sint met zijn vrouw bij zo’n vereniging), kan het niet laten om wél voor Sint te spelen. 100_0982
Dus werd ik gisteravond eerst verrast met een gedicht. Toen ik de computer aanzette om even te kijken of er nog mailtjes waren. Ik heb heel erg gelachen, prachtig en vooral omdat ik niets door heb gehad.
Natuurlijk moest ik gaan zoeken naar de pakjes! Op de foto is het resultaat te zien, leuke en lekkere dingen maar ook de vogeltjes buiten zijn niet vergeten.img_1054Hij treedt niet meer op maar misschien een kleinzoon? Eén van de kleinzonen heeft vorig jaar een spreekbeurt over Sinterklaas gehouden en zich daarbij ook verkleed met daarbij de nodige uitleg van hoe en waarom.

..

De warme dagen in september 2016

Wat is heerlijk om te doen bij erg warm weer? Een legpuzzel maken en dan één met een winterse voorstelling. Leuk om te maken!img_0645

Verder was kleindochter vorige week uit Noorwegen op bezoek met haar Noorse elandhond Moose ( Moes) en het broertje van Moose, ze logeerden o.a. bij het broertje. De honden genoten van onze tuin en drinken van het water in de vijver vonden ze erg lekker. En het was leuk om de beide honden te zien stoeien.

Bewaren

Foto-impressie van mijn 70e verjaardag.

De feestweek is ten einde, de week begon op zondag in de kerk met het aanbieden aan mij van een prachtige bos bloemen en na de dienst koffie met een speciaal gebakje van mij. Afgelopen maandag de officiële verjaardag, met de buren en gisteren het tuinfeest met familieleden. Het was allemaal reuze gezellig. Topper was het wel het lunchbuffet en zelf had ik nog een heldere groentesoep gemaakt en gehaktballetjes gebraden.
Vrijdagavond stonden alle stoelen al klaar en zaterdagmorgen alles verder klaargemaakt .
Zou het droog blijven of niet? En ja, het eerste halfuurtje lichte regen maar daarna was het heerlijk weer. Mijn kadootjesplank is ook zeer gevuld en niet te vergeten alle mooie bloemen die hier te pronken staan.

Onze trouwdag 05-06-07

Vandaag zijn Jan en ik 9 jaar getrouwd. Wat prachtig dat we dat, ook nog op zondag met dit heerlijke weer, mogen vieren. Heerlijk in onze tuin en dankbaar dat we al 9 jaar hebben mogen vol maken.

Kamperen jaren 50

Twee foto’s uit de jaren 50. De ene foto met de hele tent zijn mijn ouders en zusje Christa en ik.
Zus Tine maakte de foto, we staan hier aan de Rijn in 1957 0f 1958. Mijn vader heeft de tent zelf gemaakt maar hij was dan ook stoffeerder van beroep.
Op de andere foto is een onbekende familie te zien ( foto stond in de Kampioen) maar wij zouden het kunnen zijn. De witte geëmailleerde borden hadden wij ook, met een blauw randje en ik heb ze nog jaren bij kamperen en picknicken gebruikt

kamperen 1957 of 58kamperen

Voorjaarsvakantie 2016

Bij dit mooie weer hoort natuurlijk een mooie logeervakantie en inderdaad het jongste kleinkind Margo is gisteren hier gebracht en…. natuurlijk al met opa Jan naar het spoor geweest om naar de treinen te kijken en a.s. woensdag hoop ik met haar naar Gouda te treinen.100_4742

Maar nog veel mooier zijn de kleine treintjes van opa die Margo zelf kan laten rijden Toen ze hier in de herfstvakantie was heeft ze dat van opa geleerd.100_4195

Ik ben ondertussen bezig geweest om mijn kussenhoes in elkaar te zetten, een erg leuk patroon uit Simply Breien 5/2015 maar ik heb hem gebreid van enkel restjes uit mijn voorraad. Al mijn kleine resten heb ik gesorteerd op kleur in dozen zitten en ik behoef dan alleen de doos met groene resten te pakken. Het kussen staat erg fleurig op mijn “brei- en handwerkbank. ( Wie hier wel eens geweest is, weet wat ik bedoel)