Het is nu 4 jaar geleden deze donderdag……..

…. dat Jan  werd geopereerd. We waren ’s woensdags bij zus Tine in Tollebeek waar Jan de vijver aan het schonen was en tijdens een koffiepauze kreeg hij plotsklaps zeer heftige buikpijn,  even aanzien maar dat duurde niet lang , naar de huisartsenpost in Emmeloord en vandaar naar Zwolle naar het ziekenhuis. Blindedarm?  Onderzoeken volgden en Jan moest blijven. Donderdags geopereerd en naar we later hoorden was er een kwaadaardige tumor gevonden en weggehaald. Over het vervolgtraject heb ik al vaker geschreven. Zie categorie gezondheid
Hier en hier schreef ik er ook over.
D
e palliatieve kuren die hij sinds januari krijgt verdraagt hij heel goed.
Deze kuren tasten de slijmvliezen aan, daarom eet Jan elke dag blauwe bessen. Omdat ik vroeger geleerd heb dat bosbessen zo goed voor je darmen zijn, nemen wij aan dat blauwe bessen dan ook heel goed zijn. En voldoende vit B in diverse varianten zoals vit B complex, biergistpillen ( nemen we al sinds jaar en dag) foliumzuur. Vit. B werkt ook positief op de slijmvliezen.

Momenteel is hij druk bezig in de tuin, dat geeft veel energie.

Gisteren moesten wij ook weer in het ziekenhuis zijn voor een CTscan. Volgende week horen we of de kuren positief gewerkt hebben d.w.z. of de groei van de tumoren in de longen geremd is. Jan probeert zo gezond mogelijk te leven en d.m.v. vitamine-supplementen de weerstand hoog te houden. Het schaatsen heeft ook geholpen om zijn longinhoud op peil te houden.
Maar we weten dat, naar de mens gesproken, er geen genezing mogelijk is. Dat is niet gemakkelijk maar we blijven prettige dingen plannen op korte termijn en verder  “Wat de toekomst brenge moge, ons geleidt des Heeren Hand”

Advertenties

2 gedachtes over “Het is nu 4 jaar geleden deze donderdag……..

  1. Gerda zegt:

    Hopelijk helpen de chemokuren, jouw goede zorgen én Jans doorzettingsvermogen natuurlijk en is jullie nog een hele – en zo prettig mogelijke – tijd gegund. Geniet er in ieder geval zo veel mogelijk van, want van in een hoekje zitten knapt een mens ook niet op en de situatie verandert er niet door (of wordt er alleen maar slechter van). Maar ik heb natuurlijk makkelijk praten, dat besef ik heus wel.
    Wat de toekomst brengen moge……. Dat was het ‘lijflied’ van mijn vader en moeder en hebben we ook laten spelen op hun crematies.
    Hartelijke groet, Gerda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s